Örgütün piyasa değerinin artıran, kökleri sosyal ilişkilerde ve yapılarda bulunan örgütün başarısı için gereken temel öğe şeklinde tanımlanır. Başka bir ifadeyle, örgütün rekabet edebilirliğinin ana belirleyicisi olan ve örgüte değer katan maddi olmayan varlıklarının tümü olarak kabul edilir. Dinamik bir büyüme aracı olarak ele alınan entelektüel sermaye, tüm ilişki ağlarının yönetimiyle elde edilen bilgi birikimi ve bilginin değere dönüştürülmüş, sonuç üretmiş hali olarak bilgi yönetimini içerir. Entelektüel sermaye; küreselleşme, gelişen bilişim ve iletişim teknolojileri ile işletmelerin geleneksel yaklaşımlarını etkileyerek, örgütsel işleyişlere ilişkin bir paradigma önerisi olarak ifade edilir. İnsan sermayesi (bireyin kendini bilerek, kendine güvenerek ve kendini denetleyerek sorunlarını çözmesi), yapısal sermaye (birey dışı bilgi kaynaklarının tümü) ve müşteri sermayesi (müşteri kitlesi, pazarlama kanalları ve markası vb.) olmak üzere genelde üçe ayrıldığı görülür.